یاد تو بر شیشه ی دل یک سره سنگ می زند
بر تن تار و پود من عشق تو چنگ می زند
بر لب این پنجره ها به آرزو گذشت آه
کجای کار من پیش تو لنگ می زند آه
تنها نشان من از تو بهانه ی توست
زیبا ترین گل گریه نشانه ی توست
چشم من خانه ی توست
عمری مسافر این شب بی سحرم
از کوچه های خیال تو می گذرم
فقط آیینه میداند زبان گنگ آب را
کجای این شبه ابری ببینم روی ماهت را
شده ی کابوس شب هایم که بی فانوس چشمانت
کجای جاده برگردم مسیر اشتباهم را
دوباره چتر باران را گرفتم بر سره گریه
نمی خواهم کسی بیند عروس اشک و آهم را
کسی دیگر نمی پرسد در این جاده چه می خواهی
که من حل کرده ام در معمای نگاهم را
تنها نشان من از تو بهانه ی توست
زیبا ترین گل گریه نشانه ی توست
چشم من خانه ی توست
عمری مسافر این شب بی سحرم
از کوچه های خیال تو می گذرم